Φιλική και Ανοιχτή προς τους Νέους Κοινωνία - Οι υποστόχοι

Η εικόνα μιας πόλης ορίζεται από τους δημόσιους χώρους της και τους δρόμους της. Η πόλη, μικρή ή μεγάλη, εκφράζει τη βούληση της Πολιτείας για την ποιότητα των χώρων που αρµόζουν στα παιδιά και τους νέους της. Οφείλουμε λοιπόν να ανακτήσουμε το δημόσιο χώρο, ως χώρο επικοινωνίας –πολιτισμού – οικολογίας και να παρέχουμε ασφαλείς, χωρίς αποκλεισμούς, προσβάσιμους, πράσινους, δημόσιους χώρους που υποστηρίζουν το δημιουργικό παιχνίδι, τη βιωματική μάθηση, και την ενίσχυση της ανταλλαγής και αλληλεπίδρασης μεταξύ όλων των πολιτών. Στο πλαίσιο αυτό προτεραιότητα έχουν:

7.1.1. Η αύξηση των ευκαιριών για τα παιδιά και τους νέους ώστε να εμπλακούν ουσιαστικά και να συμβάλουν στον σχεδιασμό χρήσεων γης, εκφράζοντας την άποψή τους, τις ανάγκες και τις προτεραιότητές τους για την πόλη τους.

7.1.2. Η δημιουργία ελκυστικών δημόσιων χώρων με παιδαγωγική σημασία και αξία για τα παιδιά και τους νέους (παιδικές χαρές, ποδηλατικές διαδρομές), σε συνδυασμό με βασικές υποδομές (παγκάκια, τουαλέτες, αναψυκτήρια) ώστε να καταστούν πιο προσιτά στις οικογένειες.

7.1.3. Η ενίσχυση της επαφής των παιδιών και των νέων με το φυσικό περιβάλλον.

7.1.4 Η αναζωπύρωση κεντρικών περιοχών και η συντήρηση ανοικτών χώρων και η διασύνδεσή τους με τις γειτονιές.

Δείκτες παρακολούθησης

  • Ποσοστό πόλεων που διαθέτουν δομές άμεσης συμμετοχής των νέων στον πολεοδομικό σχεδιασμό και τη διαχείριση.
  • Μέσο μερίδιο της κατοικημένης περιοχής των πόλεων που είναι ανοικτός χώρος για δημόσια χρήση για όλους, ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρίες.
  • Ποσοστό ατόμων που αισθάνονται ασφαλείς να κυκλοφορούν μόνοι τους στην περιοχή που ζουν ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρίες.
  • Ποσοστό ατόμων που υπέστησαν σωματική ή σεξουαλική παρενόχληση, κατά φύλο, ηλικία, κατάσταση αναπηρίας σε δημόσιο χώρο, τους τελευταίους 12 μήνες.
  • Ποσοστό ατυχημάτων που προκλήθηκαν σε παιδικές χαρές, παιδότοπους, σχολεία τους τελευταίους 12 μήνες.
  • Ποσοστό του νεανικού πληθυσμού που κάνουν χρήση παιδικών χαρών.
  • Ποσοστό πιστοποιημένων παιδικών χαρών.
  • Ποσοστό πληθυσμού σε απόσταση μικρότερη των 500m από δημόσιους χώρους αναψυχής, σχολείου, εμπόριου.
  • Μήκος δικτύων (πεζόδρομων και ποδηλατοδρόμων).
  • Ποσοστό κατοίκων που περπατούν ή ποδηλατούν καθημερινά ανά φύλο, ηλικία.
  • Αριθμός σημείων με παροχή ανέσεων (δημόσιες τουαλέτες υπαίθρια και στεγασμένα καθιστικά) για τους χρήστες δημόσιων χώρων.
  • Ποσοστό παιδιών και νέων που χρησιμοποιούν ποδήλατα, πατίνια, κλπ.
  • Ποσοστό δημόσιων χώρων με πρόσβαση στο διαδίκτυο.
  • Ποσοστό ικανοποιημένων κατοίκων με την ασφάλεια και την άνεση υπαρχόντων δημόσιων χώρων, ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρίες.
  • Συχνότητα κοινωνικών συναναστροφών σε δημόσιους χώρους.

Οι μεταφορές αποτελούν ένα κομβικό στοιχείο της ζωής στην πόλη, καθώς διευκολύνουν τη διεκπεραίωση των διαφόρων δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής, επηρεάζουν το μικρο- κλίμα της πόλης, διαμορφώνουν πρότυπα και συμπεριφορές και αντανακλούν άμεσα στην ποιότητα ζωής και την υγεία των κατοίκων.

Στο πλαίσιο αυτό, οφείλουμε να προασπίσουμε την ισότιμη προσβασιμότητα των νέων στο σύστημα μεταφορών της πόλης εξαλείφοντας δυσκολίες που παρουσιάζονται στη καθημερινή τους μετακίνηση, όπως και να προάγουμε τα θετικά αποτελέσματα της χρήσης βιώσιμων μορφών μετακίνησης. Στην ίδια κατεύθυνση, οφείλουμε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα της κυκλοφοριακής παιδείας.

7.2.1. Η παροχή δυνατότητας στα παιδιά και στους νέους να συμμετέχουν στο σχεδιασμό, την παρακολούθηση και την αποδοτικότητα των Σχεδίων Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητα.

7.2.2. Η αναδιαμόρφωση οδών και η βελτίωση του εξοπλισμού των μέσων μετακίνησης για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των νέων, αλλά και ειδικών ομάδων όπως εμποδιζόμενα άτομα και ΑμεΑ, στους χώρους εργασίας, εκπαίδευσης, άθλησης και αναψυχής.

7.2.3. Η ανάπτυξη προγραμμάτων ευαισθητοποίησης των νέων και των οικογενειών τους για τη δυνατότητα επιλογής και χρήσης ήπιων μέσων μετακίνησης, καθώς και ενίσχυση της κυκλοφοριακής τους παιδείας.

7.2.4. Η ανάδειξη της ασφάλειας των δημόσιων μέσων μεταφοράς και των ωφελειών που προκύπτουν από τη χρήση τους, όπως ο περιορισμός του κινδύνου τροχαίων ατυχημάτων, η αποδέσμευση φυσικών πόρων (όπως η γη και η δέσμευσή της για σταθμούς στάθμευσης ΙΧ), η μείωση της ρύπανσης.

Δείκτες παρακολούθησης

  • Ποσοστό χρησιμοποιούμενης αστικής γης για τις αστικές μεταφορές.
  • Αριθμός και χωρητικότητα εγκαταστάσεων park and ride σε μια περιοχή.
  • Συνολικό μήκος οδών ήπιας κυκλοφορίας.
  • Αριθμός διασταυρώσεων σύμφωνα με τα πρότυπα για τα άτομα με αναπηρία.
  • Αριθμός χώρων ασφαλούς στάθμευσης ποδηλάτων.
  • Μέσος αριθμός μετακινήσεων ανά άτομο ημερησίως.
  • Αριθμός μετακινούμενων προσώπων ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρία.
  • Κατανομή ανά σκοπό μετακίνησης κατοίκων και επισκεπτών.
  • Ποσοστό του μηνιαίου εισοδήματος που δαπανάται σε μετακινήσεις ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρία.
  • Ποσοστό πληθυσμού σε απόσταση μικρότερη από 500m από Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρία.
  • Ποσοστό πληθυσμού που μετακινείται με ΜΜΜ ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρία.
  • Ποσοστό του μηνιαίου εισοδήματος που δαπανάται σε ΜΜΜ ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρία.
  • Ποσοστό παιδιών και νέων που περπατούν ή ποδηλατούν για το σχολείο.
  • Ποσοστό πόλεων που διαθέτουν σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων.
  • Ποσοστό σχολείων που εξυπηρετούνται μέσω ασφαλών οδικών προσβάσεων.
  • Αριθμός προγραμμάτων εκπαίδευσης για την οδική ασφάλεια ανά έτος.
  • Ποσοστό νέων που συμμετείχαν σε εκδηλώσεις και εκστρατείες που προάγουν τη βιώσιμη μετακίνηση.
  • Αριθμός νοικοκυριών που συμμετέχουν σε προγράμματα διαχείρισης κινητικότητας.
  • Ποσοστό πεζή μετακινήσεων ως προς την εργασία ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρία.
  • Αριθμός τροχαίων ατυχημάτων.
  • Αριθμός τροχαίων ατυχημάτων με εμπλεκόμενους πεζούς και ποδηλάτες.
  • Ποσοστό ικανοποιημένων κατοίκων με την αξιοπιστία, άνεση και ασφάλεια των ΜΜΜ, ανά φύλο, ηλικία και άτομα με αναπηρίες.

Ένα από τα βασικά ζητήματα που οι πόλεις θα πρέπει να αντιμετωπίσουν είναι η κλιματική αλλαγή. Η συντήρηση της καλής κατάστασης των οικοσυστημάτων είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του μετριασμού και τη μείωση του κινδύνου καταστροφών. Οι περιοχές, αστικές και αγροτικές, στην Ελλάδα έχουν πολλά φυσικά χαρακτηριστικά, όπως και μια ευρεία ποικιλία φυσικών πάρκων, μονοπατιών και οικοσυστημάτων.

Οφείλουμε να δώσουμε ευκαιρίες στους νέους να εμπλακούν στη βιώσιμη διαχείριση και την αξιοποίηση των φυσικών πόρων. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα:

7.3.1. Στην ανάπτυξη προγραμμάτων που επιτρέπουν στα παιδιά και τους νέους να βιώσουν και να μάθουν τη φύση, καθώς και να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες περιβαλλοντικής διαχείρισης.

7.3.2. Στο συντονισμό φορέων για την κατάρτιση των νέων σε θέματα βιώσιμης ανάπτυξης και υποστήριξης νεανικών πρωτοβουλιών που προστατεύουν το μικροκλίμα της πόλης.

7.3.3. Στις συμπράξεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για τη στήριξη της νεανικής καινοτομίας για βιώσιμα μοντέλα κατανάλωσης και παραγωγής, και τη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας. Δημιουργία ενός νέου μοντέλου για τη διακυβέρνηση και την πολιτική των πόλεων που υποστηρίζει τις νεανικές επιχειρήσεις, προτάσεις και πειραματισμούς.

Δείκτες παρακολούθησης

  • Ποσοστό πόλεων που διαθέτουν εκπαιδευτικά βιωματικά προγράμματα για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
  • Ποσοστό συμμετοχής των νέων σε εθελοντικές πράσινες δράσεις.
  • Ποσοστό συμμετοχής των νέων σε εκπαιδευτικά βιωματικά προγράμματα για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
  • Ποσοστό πόλεων που διαθέτουν προγράμματα κατάρτισης νέων για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
  • Συνεργασίες που έχουν επιτευχθεί για την υποστήριξη νεανικών πρωτοβουλιών για βιώσιμα μοντέλα κατανάλωσης και παραγωγής.
  • Ποσοστό προσφερόμενων θέσεων εργασίας σε νέους ως προς τον αριθμό του εργατικού δυναμικού.
  • Ποσοστό πόλεων που δημιούργησαν πράσινες θέσεις εργασίας για νέους τον τελευταίο χρόνο.
  • Έκθεση σε ατμοσφαιρική και ηχητική ρύπανση.
  • Ετήσιες εκπομπές ρύπων κατ’ άτομο.
  • Βαθμός δημόσιας στήριξης για πράσινες δομές και δίκτυα.

Οι νέοι σήμερα αποτελούν την πιο καταρτισμένη ψηφιακή γενιά, γεγονός που δημιουργεί νέες προκλήσεις στη διοικητική λειτουργία της πόλης. Αυτό σημαίνει ότι τόσο η διοικητική πληροφόρηση όσο και οι προσφερόμενες υπηρεσίες/προγράμματα οφείλουν να είναι περισσότερο προσιτές στους νέους ώστε να προάγουν τη συμμετοχή τους.

Στο πλαίσιο αυτό, τίθενται σε προτεραιότητα:

7.4.1. Η βελτίωση της πρόσβασης στη διοικητική πληροφόρηση που προσφέρεται από την τοπική ή κεντρική διοίκηση με μέσα επικοινωνίας οικεία προς τους νέους.

7.4.2. Η συλλογή πληροφοριών που αφορούν στη νεολαία από διάφορες πηγές μεταξύ των διαφόρων διοικητικών υπηρεσιών.

7.4.3. Η ενίσχυση της προσιτότητας των υπηρεσιών και προγραμμάτων που αφορούν στα παιδιά και τους νέους αλλά και τις οικογένειες τους. Οι κοντινές αποστάσεις από τον τόπο κατοικίας, το κόστος, η ποικιλία και η διάρκεια των δραστηριοτήτων, ιδίως καλλιτεχνικών και δημιουργικών δραστηριοτήτων, όπως και οι ασφαλείς χώροι διεξαγωγής τους αποτελούν βασικές παραμέτρους προσέλκυσης των νέων και των οικογενειών τους.

Δείκτες παρακολούθησης

  • Μόνιμος πληθυσμός ανά ηλικιακή ομάδα.
  • Ποσοστό νοικοκυριών με πρόσβαση στο διαδίκτυο.
  • Ποσοστό νέων που εξυπηρετήθηκαν από τις δημόσιες υπηρεσίες ανά φύλο, ηλικία, αναπηρία, κοινωνική ομάδα. Ποσοστό ατόμων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για την εξυπηρέτηση τους από τις δημοτικές αρχές.
  • Ποσοστό πληθυσμού σε απόσταση μικρότερη από 500m από βασικές υπηρεσίες.
  • Ποσοστό πληθυσμού που πιστεύει ότι η λήψη αποφάσεων είναι χωρίς αποκλεισμούς και ανταποκρίνεται στις ανάγκες των κατοίκων, ανά φύλο, ηλικία, την αναπηρία και την ομάδα πληθυσμού.
  • Ποσοστό πληθυσμού ικανοποιημένο από τις δημόσιες υπηρεσίες ανά φύλο, ηλικία, την αναπηρία και την ομάδα πληθυσμού.
  • Ποσοστό ατόμων που είχαν τουλάχιστον μια επαφή με δημόσιο υπάλληλο και τους ζητήθηκε δωροδοκία κατά τον τελευταίο χρόνο.
  • Ποσοστό πόλεων που δημοσιεύουν ετήσια τακτική έκθεση για την κατάσταση των παιδιών και των νέων της πόλης.
  • Ποσοστό πόλεων που εξειδίκευσαν τη στρατηγική τους για τη νεολαία βάσει των βασικών στόχων της Εθνικής Στρατηγικής Νεολαία ’17-’27.
  • Ποσοστό πόλεων που διοργανώνουν ετήσιο φόρουμ για παιδιά και εφήβους ή Εβδομάδα Νεολαίας.
  • Ποσοστό πόλεων που έχουν υιοθετήσει ή υποστηρίξει προγράμματα διαγενεακής συνεργασίας.
  • Ποσοστό πόλεων που διαθέτουν προγράμματα που ενθαρρύνουν νεανικές πρωτοβουλίες.
  • Συχνότητα συμμετοχής των νέων σε κοινωνικές ή συλλογικές δράσεις του δήμου.
  • Ποσοστό των νέων που αισθάνονται αποκλεισμό λόγω οικονομικής κατάστασης.
  • Ποσοστό συμμετοχής νεανικού πληθυσμού σε οργανωμένους περιπάτους της πόλης.
  • Ποσοστό των νέων που δηλώνουν ότι δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε δραστηριότητες αναψυχής εξαιτίας κόστους.
Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *